Zoals jullie waarschijnlijk al hebben gemerkt, gebeurt er de laatste tijd bar weinig op deze weblog. Sinds web-log.nl de lay-out heeft veranderd, hebben we geen zin meer kunnen maken om deze weer passend te krijgen. En tja, dat mooie plaatje van Obi bovenin is ook niet zo makkelijk te vervangen.

In de tussentijd zijn we bij blogger.com opnieuw begonnen. Marieke met haar weblog op http://marieke-h.blogspot.com en Peter-Bas op http://peter-bas.blogspot.com. Blogging apart together zullen we maar zeggen.

We zien jullie graag daar!

Wow, wat een weekend! Zaterdagochtend om 8:30 weggegaan en maandagmiddag pas weer thuisgekomen.

First things first. Friday totally sucked because I heard I didn’t get the ‘thing I wanted’… Not cool. Maar ja. Dust it off and try again. Minder dramatisch maar ook vervelend was dat we niet mee kunnen lopen met de 4 Mijl van Groningen. We waren er helaas te laat bij. Balen.

Zaterdag hebben Veya en Reinier hun C-team getrakteerd op een dagje Walibi. Een bedankje aan Hester, Ineke, Guy en ons voor het helpen bij de organisatie van hun huwelijk bijna een jaar geleden. Hoop lol gehad in Walibi! Het was mooi weer en rustig bij de atracties dus we hebben alles gedaan wat op het lijstje stond. Angsten overwonnen… en ontdekt; ik wist niet dat ik hoogtevrees had…

Daarna zijn PB en ik naar Almere gereden en bij Jan-Paul en Mariette blijven slapen want we gingen zondag naar Dierenpark Emmen met Merijn. Ook gelachen met z’n allen. Wat een heerlijk ventje is dat neefje van ons toch ("AAAAAAAAAPIES!"). Ik weet niet of je ooit een jochie van twee een pinguin hebt zien nadoen terwijl hij een softijsje eet? Hilarisch. Maar je wordt wel moe van zo’n lange dag.

Jan-Paul heeft wat mooie filmpjes gemaakt van de dag.

‘s Avonds bij Thom en Marlise blijven slapen want maandagochtend hadden Marlise en ik GVB-examen en geslaagd!!! Joepie, we zijn nu ‘gediplomeerde’ golfers. Dus als je een keertje ballen wil meppen; I’m your chick.

Ik heb gisteren meegelopen in de Golden Ten Loop in Delft. Vijf kilometer maar hoor, zo’n spartaan ben ik nou ook weer niet. Maar toch. Sietske, een collega van mij, had me overgehaald. Zij liep tien kilometer (wel een spartaan dus).

Wat een kick om aan zoiets mee te doen. Mensen juichend langs de kant. De wind door mijn haren. Kinderen gooiden bloemen naar me. Duizenden toeschouwers scandeerden mijn naam. Ik viel er haast bij neer maar het publiek hield me op de been. In slow motion zette ik mijn supersprint in en vloog over de finish in…
Shit. Ik was gewoon vergeten mijn tijd te onthouden. That sucks! Hopelijk zetten ze snel de uitslagen op de website. Het was in ieder geval onder dertig minuten. Geloof ik.

Nou hier alvast een impressie dan maar:


Links ben ik nog helemaal fris en fruitig, net na de start.
Rechts moet ik nog een paar honderd meter tot de finish (‘ben ik er al?’)

En zo ook Siets; links snel en fris van start. Helaas waren er veel gekken die tien k’s liepen dus het was wat drukkig. Rechts, op de markt liep ze al wat roder aan. Maar nog wel happydepeppie.

Na onze prestatie hadden we wel wat lekkers verdiend. Dus zijn we heerlijk met onze fans in het zonnetje bloody mary’s en cosmopolitans gaan lurken. Het leven is goed.

Met speciale dank onze supporters Linda, Bas en Peter-Bas. Zonder jullie had ik het niet kunnen doen. Nou ja… ik had het wel kunnen doen. Maar het zou een stuk minder leuk zijn geweest.

Aanstaande zondag GAAAAAAAAAAA ik nog een keer. Hester en ik lopen dan vijf kilometer tijdens de Marikenloop in Nijmegen. Wicked awesome!

UPDATE
De uitslagen zijn bekend! Mijn eindtijd was 28’38, dus inderdaad minder dan 30 minuten. Ik was 266e van in totaal 400 deelnemers en 77e van de 172 vrouwen, en had gemiddeld 10,245 km/uur gelopen. Niet slecht voor een first timer toch?

‘You can’t always get what you want, but if you try sometimes you get what you need’ zongen The Stones. Het is mijn lijfspreuk. Ik geloof dat er een reden is waarom dingen gebeuren, of niet gebeuren. Ookal is die reden niet altijd duidelijk. Je was er nog niet klaar voor, je had iets anders nodig.

Easy for me to say. Ik heb best een lekker leventje al zeg ik het zelf. Ik krijg vaak de dingen die ik wil. Ik ben gezond, fijne jeugd gehad, got a working set of brains with hair to match. Leuke baan, mooi huis, knappe prins, familie en vrienden om van te houden… Maar hoe zit dat dan met mensen die minder geluk hebben in hun leven? Zitten zij te balen because fate cut them a bad deal?

Ik geloof ook dat je je lot in eigen hand moet nemen. Dingen naar je toe trekken, actie ondernemen, keuzes durven maken, piss or get off the pot. Natuurlijk heb  je niet alles in de hand, iedereen wordt wel eens zwaar teleurgesteld in het leven. Maar gebruik de dingen die je hebt gekregen, turn it around for the better. 

De film The Secret gaat ook over het heft in eigen hand nemen, maar dan nog een stapje verder: Law of Attraction. Dit is een pseudowetenschappelijke beweging waarin voorop staat dat je met gedachten en emoties alles kunt laten gebeuren, zowel goede als slechte dingen. Als je dit onder controle hebt, kun je alles voor elkaar krijgen. Om Law of Attraction te bewijzen worden een aantal natuurkundige theorieen misbruikt. Blijkbaar kun je tegenwoordig geen levensovertuiging meer hebben zonder ‘bewijs’.

Bij Law of Attraction is het niet simpelweg een kwestie van denken dat je iets heel graag wilt. Immers het denken dat je iets wilt, straalt het negatieve uit naar het universum: het gebrek aan datgene dat je wilt. Je moet je dus indenken dat je het al hebt. Ik zie hier wat praktische bezwaren. Stel dat je een andere baan wilt, en je gaat doen alsof je die baan al hebt… Ik denk dat je oude baas je dan wel een handje wilt helpen in de goede richting:

Ik heb laatst een Stap gezet. Zo eentje die dingen in beweging gaat zetten, ongeacht de uitkomst. Ik ben mezelf geweest en ben eropaf gegaan. It’s something I really really really want, but wether it’s something I need I don’t know. I like to think so. We’ll find out…

We hebben een weekje gegolft in Turkije met ouders en schoonouders. Freaky shit, I know.

Dit is de weblog van Peter-Bas Oosterom & Marieke Hoppenbrouwers

Van mijn werk (Kroymans) hadden we een weekendje een bijzondere auto tot onze beschikking. Zie het filmpje!

Heerlijke tijd gehad op Lowlands dit jaar! Gelukkig maar, want het was gelijk ook onze zomervakantie. Vrijdag en zaterdag hebben we prachtig weer gehad: graadje of 25 en zonnig. Toch een  beetje spijt dat we geen zonnebrandcreme hadden meegenomen. Zondag sloeg het weer om en heeft het de hele dag geregend. Alles werd een grote modderpoel en toen was het jammer dat we geen regenlaarzen mee hadden genomen…

Maar ja, het weer is natuurlijk maar bijzaak, we kwamen voor de muziek. En we hebben veel gezien! Enkele hoogtepunten: Placebo, Muse, DJ Shadow, Pennywise, Michael Franti, Arctic Monkeys… echt weer heel veel moois meegemaakt (nee, Iggy Pop hebben we NIET gezien ).

Drie dagen lang een heerlijk sfeertje met superleuke mensen en lekkere muziek, wat wil je nog meer? Kan niet wachten tot volgend jaar!

We hadden het zo druk met genieten dat we bijna geen foto’s hebben gemaakt. Alleen deze van Patricia in staat van verlichting terwijl we zitten te wachten op de Arctic Monkeys:

En wat filmpjes. Deze van de hele Grolsch-tent (en in het bijzonder Joost, Peter-Bas en Polman) die meezingen met ‘Bro hymn tribute’ van Pennywise:

Toen het begon te regenen veranderden de grasvelden in modderpoelen. Een groepje gekken liep het hele festivalterrein over om met een aanloop er doorheen te glijden. Bij de hellingen naast de Alpha-tent ging dat natuurlijk bijzonder goed:

Ik vond het weer eens tijd wat fun thingies te plaatsen, so here we go:

Een tijdje geleden hebben we wat plantjes en meubilair gekocht voor ons balkonnetje. En frankly vind ik het er ineens een stuk gezellig uit zien. Een betonnen plaat is toch altijd minder leuk dan een betonnen plaat met een roos erop, toch?

En met felgekleurde tuinstoelen is zo’n zondags ontbijtje toch iets leuker dan op plastic stoeltjes met verfvlekken, toch?

De dag daarna kwamen mijn ouders langs, zij hadden ons nieuwe huis nog niet ingericht gezien en mijn zus Becky was er ook bij. Zij had ons huis nog helemaal niet gezien. We hebben eigenlijk de hele middag op het balkon gezeten, maar dat was wel lekker. Becky was ook blij want zo hoog komen er geen vliegen en bijen en wespen en ander ongedierte, en ze kon lekker in de schaduw zitten, dus:
BIG SMILE!

Wij hadden ook reden om blij te zijn want pa & ma hadden verse Zundertse aardbeien meegenomen. Wow, moet je kijken. Zo lekker krijg je ze toch nergens?! Als ik af en toe nog iets mis van Zundert (naast vrienden en familie natuurlijk) zijn het wel die heerlijk aerbiezeme!

Afgelopen vrijdag hebben we Jeroen voor zijn 29e verjaardag getrakteerd op Pirates of the Caribean II logearrangement in Tuschinski. Hij mocht een date meenemen en dat werd Ineke.
Peter-Bas en ik hielden ze goed in de gaten…

Vond de film trouwens erg goed, hij deed voor mij niet onder voor deel 1. Maar ze moeten we heeeeel snel met deel drie komen nou hoor! Want het einde was wel erg open.

Zaterdag zijn we wezen ‘tjoekelen’ met een vriend. Het werd een oude Jag in plaats van deze rode Lambo, maar PB moest er gewoon even in zitten…

Let ook even op mijn handtasje

Vandaag hebben we een hele spectaculaire regenboog gezien. Ik geloof niet dat ik ooit eerder vanuit dit perspectief een regenboog heb gezien maar hij was prachtig:

Met Chomsky gaat het ook goed, hij heeft geen centje pijn gehad van de verhuizing. Maar de hitte was niet zo lekker voor hem. Heb je ooit een konijn zo languit zien liggen??

Daarom hebben we de ventilator maar bij zijn kooi gezet. Dat vond ‘ie wel lekker!

Inmiddels is Chomsky weer helemaal afgekoeld nu de temperatuur wat aangenamer voor hem is. Hij stuitert dus weer lekker rond. Hij wordt ook steeds avontuurlijker. Hij springt zo van de bank af en toen hij vanavond op schoot zat en zich begon te vervelen sprong hij ook zo op de grond. De vloer van onze huiskamer is alleen een beetje glad dus hij heeft helemaal geen grip. Soms lijkt hij net Stampertje op het ijs. Kijk maar op dit filmpje .

Tadaa! Eindelijk zijn hier de before & after foto’s van ons huis. Je kent het niet meer terug en dat effect is nog sterker ‘live’ dus kom een keertje kijken als je zin hebt!

Deze keuken was dertig jaar oud en nooit vernieuwd.

En dit is onze nieuwe trots. Heel veel kastruimte en lekker licht.

Lelijke beige deuren, donkerbruine deurposten en EEEEEEEW gele ruitjes?!!

Wow, veel beter! Vooral de deuren zijn prachtig, net nieuw (dank pa&ma!)

Zwaar beschadigde, verkleurde muren, donkerbruine kozijnen en saaie beige vloerbedekking (je ziet me denken “komt dit ooit nog goed??”)

Het kwam helemaal goed: met flink wat laagjes verf waren alle deurposten en kozijnen spierwit (dank Anne, Hester en Ineke!), we hebben een flinke emmer geld leeggegooid maar de stuc heeft het hele huis prachtig gespact en die vloer… wow!

De badkamertegels waren oud en beschadigd, het ligbad was vervangen voor een douchecel en de waterleidingen waren een doorn in het oog.

Dat oranje hebben we er nog een beetje ingehouden met de nieuwe bonte tegeltjes, we hebben er een tweepersoonsbadkuip in laten zetten en een monster van een douchekop.

En de wc… die hebben we zo gelaten inclusief plastic oranje asbakje aan de muur. Lachen!

En onze wicked awesome multimediakast met genoeg ruimte voor onze DVD-, CD- en de helft van onze boekencollectie.

Het uitzicht is gelukkig niet veranderd. Prachtig om iedere dag de zonsondergang te kunnen zien en we wachten met smart op de eerste spectaculaire onweersbui.

En had ik al gezegd dat we een gigantisch zitlandschap hebben aangeschaft en een gave nieuwe schemerlamp (dank oma!). Ja, we voelen ons al helemaal thuis.